dün tam 9.25'te kalktım. tam. karşımda çift kişilik yatağı battaniyesiyle paylaşan esin'i uyandırmamaya çalışarak kapalı bir sürü kapıyı açip salona gittim, ceren digitürk'ün anlamlandırması imkansız bisürü kanalından birini izliyordu. "açıklandı mı?" dedim, "açamadım ki" dedi. esinin interneti bozuk, komşudan bağlanıyorduk dün. hiç bi komşusu uyanmamış sabah heralde. buldum birini, tam bağlanırken annem aradı. açmamaya çalıştım, kendim görecektim kendim sevinecektim. açtım. onunla sevindim. sonra internete girdim, ceren'le sevindim.
eve geldim. basımı kılıfına yerleştirmeden önce sevdim biraz. parmaklarımı acıtmadı, 2 gündür dokunmuyordum çünkü. kızdım kendime. keşke sadece kendime kızabilsem.
dikişlerime pansuman yaptım. "ne yaptın asuman yap bir pansuman" şarkısını söyledim bu sırada.
4-5 kişiye kızdım sonra, ama kızarken "önemli değil canım, istemiyorsan gelmezsin zorlayamam ki, biliyorum bebeğim tanımadığını, yalnız gitmekten korkuyorum sadece, evet tatlım evet, tamam kuşum opuyorum" dediğim pek duyulmuş şey değildir. yine de duyulmadı çünkü karşımdakiler onlara duyduğum güvenin, belki parça parça içimde yer etmiş bir dostluğun üzerine üflediğimi bilmediler.
sevgilim dışında kimseyi ağlayarak aramamıştım şimdiye kadar. şimdi bir sevgilim olmadığına göre vapurdaki bir arkadaşın mutluluğunun içine etmek gerekti. elif'im seni ne kadar sevdiğimi umarım biliyorsundur.
sonra bir bas dersi belki bastan çıkan seslerle değil ama basımın adaşından çıkan seslerle içimi temizledi. yalnız gitmekten korkmuyorum hiçbir yere artık. çünkü telefonumda çok mükemmel bir numara var. o sayılar beni her yerde korur. "sen şimdi aramazsın çekingensindir var ya aramazsan öldürürüm seni" eşliğindeki mıncıklardaki gülümseme belki de hayatımdaki en içten gülümsemeydi.
ağacın üzerindeki adamsa mike patton'sız bir hiçti.
önümde bir hayat var. 6 yıldır hayalini kurduğum yerde yaşayacağım, beni tek yalnız bırakmayan insanla yaşayacağım, haftada bir çok uzak bir yere çok mutlu olmaya gideceğim, o kadar da uzak olmayan bir yerden şubatta diploma alip akabinde el sallayacağım. ve belki de en güzeli, bu kış çok güzel şeyler çalacağım.
yol ayrımı. çataldan sola.